Aflevering 5: Imposter syndrome in de zorg

Je diploma op zak, een baan in de zorg, collega's die op je rekenen. Maar ondertussen die stem in je hoofd die zegt: "Straks hebben ze door dat ik dit eigenlijk helemaal niet kan.' Herkenbaar?

Je bent niet de enige. Veel (jonge) zorgprofessionals ervaren weleens impostergevoelens. Het gevoel dat je niet goed genoeg bent, terwijl je daar eigenlijk geen reden voor hebt. Dat je successen vooral te danken zijn aan geluk, hulp van anderen of toeval. En dat je op een dag door de mand valt.

In deze aflevering van Hoe IZZ't nu echt met je? praten wij met drie gasten uit de zorg over het imposter syndrome in de zorg. 

Uit onderzoek van IZZ met jonge zorgprofessionals blijkt dat zij vaak al vroeg veel verantwoordelijkheden ervaren. Tegelijkertijd is er niet altijd voldoende ruimte om vragen te stellen, steun te zoeken en rustig hun plek in het vak te vinden.

Moniek de Boer 

Al meer dan 20 jaar werkt Moniek als gynaecoloog. In haar loopbaan zag ze dat onzekerheid en zelftwijfel veel vaker voorkomen dan mensen denken, ook bij zorgprofessionals die hun werk uitstekend doen. In deze aflevering vertelt zij hoe impostergevoelens ontstaan en waarom de overtuiging dat je geen fouten mag maken meer schade kan aanrichten dan fouten zelf.

Janneke van den Dongen (@zusterjannie)

Leerling-verpleegkundige en zorginfluencer. Janneke staat midden in de praktijk en deelt hoe het is om als jonge zorgprofessional je plek te vinden binnen een team. Ze deelt onzekerheden, verwachtingen en waarom juist het bespreekbaar maken van fouten en vragen zoveel verschil kan maken.

Natacia Prijor

Na jaren ervaring in de zorg maakte Natacia recent de keuze om de opleiding tot ambulanceverpleegkundige te volgen. Daarmee stapte ze opnieuw in een leerproces, met alle uitdagingen, onzekerheden en verantwoordelijkheden die daarbij horen. 

(Bron: Stichting IZZ. Behoud jong zorgtalent: verdiepend vooronderzoek met interviews en focusgroepen onder jonge zorgprofessionals).