Ik heb zelf invloed op mijn werkplezier

‘Als ik op mijn werk aankom en de bewoners zie lachen, begin ik mijn dienst meteen goed. Ik heb altijd al energie gekregen van het contact met mensen. Ik kom niet uit een zorggezin. Mijn moeder was huisvrouw en mijn vader werkte op kantoor, maar toch voelde ik al snel dat ik niet op mijn plek zat in een kantooromgeving. In de zorg kan ik écht iets betekenen. Bij mijn vorige baan begeleidde ik bewoners vooral spelenderwijs: muziek aan, samen dansen, grapjes maken. Door dat soort momenten ontstaat er een band. Je ziet mensen groeien in zelfvertrouwen. Dat blijft bijzonder.’

‘Momenteel draai ik vooral wakende slaapdiensten. In principe slaap ik tijdens zo’n dienst, maar ik sta paraat als bewoners ’s nachts uit bed komen. Dat gebeurt regelmatig. Zo’n nachtdienst is pittig. Daarom probeer ik mijn werk en privé goed te scheiden. Na een dienst maak ik eerst een wandeling, daarna ga ik pas naar huis. Ook eet ik gezond, weinig suikers en beweeg ik veel. Ik doe cardio- en krachttraining in de sportschool en ga in de zomer graag naar trance-festivals. Heerlijk om daar met leuke mensen in de buitenlucht te dansen, dan voel ik me zo vrij.’  

‘Als ik ’s nachts wakker lig, zet ik meestal een korte geleide meditatie op, bijvoorbeeld een van mijn eigen opnames of een meditatie van Michael Pilarczyk. Ook spreek ik regelmatig mijn dankbaarheid uit. Dat helpt om te relativeren. Voor elke dienst ga ik in mijn hoofd langs wat die dag goed ging en waar ik dankbaar voor ben. Dat kunnen grote dingen zijn, mijn gezondheid, mijn zoon, mijn werk, maar ook kleinere dingen, zoals een leuk gesprek met collega’s. Dan ga ik met een fijn gevoel slapen. Ook overdag merk ik het effect: ik ben vrolijker en lichter in mijn hoofd.’  

‘Met mijn eigen praktijk begeleid ik mensen om zich meer bewust te zijn van hun levensvreugde en gevoel. Dat heb ik zelf ook moeten leren. In 2011 kreeg ik een burn-out. Ik was een pleaser, zei altijd overal ‘ja’ op. Nu kan ik mijn grenzen beter aangeven en luister ik meer naar mezelf. Zo merk ik dat ik de nachtdiensten zwaarder vind dan vroeger. Daarom werk ik maar drie nachten per twee weken. Ook mis ik het contact met bewoners. Dus val ik nu vaker overdag in als woonbegeleider en bij de dagbesteding op een middelbare school. Ik heb zelf invloed op mijn werkplezier. Dat besef geeft me kracht.’