Van uitputting naar inspiratie
‘Jarenlang werkte ik als verzorgende IG in de ouderenzorg. Ik kon goed overweg met dementerende ouderen, maar de somatische zorg lag me minder. Vol bewondering keek ik altijd naar de hbo-geschoolde verpleegkundigen met al hun medische kennis. Wat zij deden, zag ik als topsport. Ik voelde me lang niet zo competent en merkte dat ik minder op mijn plek zat dan zij. Die onzekerheid vrat energie.
Ook de vele nachtdiensten vond ik zwaar. Soms kwam ik trillend thuis. Overdag sliep ik amper, mijn hele bioritme was in de war en ik kwam niet meer toe aan sporten. Op een gegeven moment was de druk zo groot dat ik uitviel.
Toen ik terugkwam in dezelfde functie, wist ik: hier ligt mijn hart niet. Ik had affiniteit met de zorg, werkte graag met mensen, maar was zoekende. Tot ik de vacature tegenkwam van mijn huidige functie. Alle puzzelstukjes vielen op hun plek.
Ik kreeg ruimte om mijn kwaliteiten in te zetten: activiteiten organiseren, leidinggeven, talenten van mensen herkennen en hen stimuleren die te benutten. Ik werk nu met kleurrijke, unieke mensen, echte ‘paradijsvogels’ die buiten de norm vallen. Mensen met een achtergrond van psychische ontwrichting, zoals verslaving of een bipolaire stoornis. Hun verhalen raken en inspireren mij.
Ervaring als kracht
‘Zelf heb ik ook een achtergrond met verslaving. In mijn vorige banen durfde ik mijn verleden nooit te delen met collega’s, omdat er nog steeds een taboe rust op psychische problemen. Hier kan ik mijn ervaringen juist inzetten om andere mensen te ondersteunen. Mijn verleden wordt gezien als kracht. Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat ik mezelf kan zijn. De mensen die hier werken, zijn allemaal ervaringsdeskundigen. Daardoor begrijpen we elkaar. We geven elkaar veel feedback, maar oordelen niet. In mijn vorige functie was er amper intervisie.’
Durf te kiezen voor wat bij je past
‘In de afgelopen vijf jaar ben ik rustiger en zelfverzekerder geworden. Ik ben trots op wat we met ons team hebben opgebouwd. We hebben de academie van de grond af aan opgebouwd, met subsidie van gemeente Apeldoorn.
Maar misschien nog belangrijker: ik voel me fysiek en mentaal sterk. Ik sport weer, eet gezond en heb weer tijd én energie voor mijn gezin en vrienden. Het verschil met vijf jaar geleden is enorm.
Iedereen die twijfelt over een carrièreswitch binnen de zorg, zou ik dan ook aanraden: zet die stap in het onbekende. Ja, het is eng, maar het kan je ook zo veel brengen.’
