Foto Dafne Devliegere
Persoonlijk verhaal

‘Als ik weg ben, moeten mijn collega’s nog harder werken’

Dafne Devliegere (41)

Werkt als verloskundige in ziekenhuis St Jansdal in Harderwijk

Twee jaar lang had verloskundige Dafne Devliegere weinig vakantie. Maar deze zomer vliegt ze met haar gezin naar Curaçao. Dafne kan niet wachten. Tegelijkertijd voelt ze zich schuldig: ze wil haar collega’s niet met nóg meer drukte opzadelen.

‘Wij gaan graag ver op vakantie. Vanwege de coronamaatregelen kon dat de laatste jaren niet. Voor mijn gevoel was ik afgelopen twee jaar alleen maar aan het werk. Ik had gehoopt dat het inmiddels rustiger zou zijn, maar het is drukker dan ooit. Sinds december valt de ene na de andere collega uit door coronabesmettingen en de hoge werkdruk. Ik ben wel toe aan wat ontspanning. Even helemaal niets. Alleen maar zon, zee en strand. En af en toe een uitstapje maken of een dagje duiken. Heerlijk.’

 

‘Ik vind het lastig mijn werk los te laten op vakantie’

‘In december mochten we onze voorkeuren voor vakantiedata al doorgeven. In februari werd het rooster definitief gemaakt. Meestal kan iedereen wel weg wanneer ‘ie wil, maar we werken wel allemaal wat extra diensten voor elkaar in de zomervakantie. Dat hoort erbij. Voor het eerst in twee jaar heb ik weer tweeënhalve week vrij. Dat is de maximum in de zomer, vanwege de schoolvakanties.’

Schuldgevoelens

‘Ik heb vaak last van schuldgevoelens tijdens mijn vakantie. Ik weet dat collega’s nog harder moeten werken als ik er niet ben. Wat als er dan iemand ziek wordt? Je kunt niet zomaar tegen een zwangere vrouw zeggen: ‘Sorry, vandaag gaat uw afspraak niet door’. Ik probeer die gedachte los te laten, maar dat vind ik lastig. Soms praat ik erover met mijn man, maar hij snapt niet écht hoe het voor mij voelt. Als hij zijn laptop dichtklapt, staat zijn werk stil. Dat van mij gaat door.’

‘Met collega’s hebben we ook een appgroep om ziekte door te geven. Sommige collega’s stappen tijdens hun vakantie uit die groep. Eigenlijk zou ik dat ook moeten doen, maar dat zit niet in mijn aard. Ik wil er altijd voor iedereen zijn. En ik zou me opgelaten voelen om mezelf daarna weer toe te voegen aan de groepsapp.’

Afleiding helpt

‘Het helpt me als ik activiteiten onderneem tijdens mijn vakantie. Dan denk ik minder aan werk. Ook scheelt het dat ik ver weg ben. Ik kan niet zomaar even op en neer om voor iemand in te vallen. Maar zodra ik terug ben, kan dat wel. Officieel heb ik dan nog een paar dagen vrij. Ik weet nu al dat ik het lastig vind om dan nee te zeggen. Er moet toch goede zorg geleverd worden. Dat is een spagaat. Mijn hoofd zegt: niet extra werken. Mijn zorghart zegt: het kan wel.’

Dit artikel verscheen ook in magazine de Zorg, nr 1 -2022

Schrijf je in voor de IZZ nieuwsbrief

Maandelijks het laatste nieuws over gezond werken in jouw mailbox!

Nieuwsbrief opt-in